Bu şiirleri yazarken akan gözyaşlarıma, kalbimi paramparça eden sevgililerime, herşeyin boş olduğunu anlamamı sağlayan bütün içi boş insanlara teşekkür ederim. İyiki vardınız, yoksa ben hala o saf çocuk olarak kalacaktım. Ne kişiliğim gelişecekti, ne şiirlerim.

Veda

Gönlünü bana açtığında
Birkaç damla yaş akacak gözlerimden
Sakın üzülme bunlar sevinç damlaları olacak,
Gönlümde sakladığım.Bu damlaları gördüğünde
Seninde fikrin değişecek belki
Ama biliyorum ki
Ya beni çok sevecek, yada nefret edeceksin
Beni seversen ben de seni seveceğim
Eger nefret edersen
Dönüp yoluma gideceğim
Suskun ve kırık bir kalple
Sana son kez veda edeceğim

Yazan: DincerDegre
Kısa Not: Lisedeki Aşklarıma ithafen yazılmış bir Şiir…

Niye?

Kalbim bir boşlukta
Gözlerim boş bakıyor bu dünyaya
Varlığım yokluğumdan daha değersiz geliyor
Dünyada olmak canımı sıkıyor
Düşünüyorum bu umutsuz kalbimle,
Niye bir yalancıyı sever bu yürek
Gerçekten onu seven yürekler varken
Niye bir imkansıza kapılır
Olmayacağını, yürümeyeceğini bile bile
Seven mi üzülmekten zevk alır
Yoksa sevilen mi hoşlanır eziyet etmekten
Insan mı anlamaz sevildiğini
Yoksa seven mi büyütür gözünde sevdiğini
Yazan: DincerDegre
Kısa Not: Içimdeki sorular, yanıtı bulunmayan çıkmazlar…

Gül

Bir Gülü Sever gibi Sevdim Seni
Dikenlerin Kalbime batsa da
Güzelliğin olurdu beni iyileştirecek merhemin
O ana kadar sen benim için bir hayaldin
Gülün üzerindeki damlalar gibi parladı gözlerin
Gülüşün oldu benim ilham perim
Gözlerin ise içinden çıkamadığım hayalin
Ilk görüşte mi aşık oldum sana bilemiyorum
Bence böyle bir şey mümkün değildi anlam veremiyordum
Ne olduğunu anlayamasamda bildiğim tek şey vardı benliğimde
O da sendin, Sevdiklerim içinde en güzeliydin
Kırmızının çekiciliği kadar çekici geldin bana
Sanki istediğim herşeydin
Dünyadaki son noktam, son arzum, son isteğim
Ki sen son anlarımı birlikte yaşamak isteyeceğimdin
Yazan: DincerDegre
Kısa Not: Kıbrıs…

Şiirlerim

Şiirlerim var yazdığım
Gerçek sahiplerinin okumadığı
Sözlerim var sakladığım
Benliğimin bile hatırlamadığı
Öyle kaptırmışım ki kendimi şiire
Olumsuzluğumu öyle yansıtmışım ki bu dizelere
Kendimi unutmuşum, Ne iş yaptığımı
Niye bu dizeleri yazdığımı
Yazıyorum çünkü sevdim bir zamanlar,
Bu dizeleri adadığım insanları
Sözlere döktüm acımı, iç yangınlarımı
Kendi içimdeki hesaplaşmalarımı
Her seferinde sordum değermiydi yaşadığım bunca acı
Şiirlerim ise cevapladı
En azından o acılar bizi yazmanı sağladı
Kendi içindeki çıkmazları unutmana yaradı
Yazan: DincerDegre
Kısa Not: ne için yazdığımı hatırlamıyorum bile…

Şubat Soğuğu

Şubatın soğuk akşamında
Buğulu camda gene gözlerim
Seni arıyor dışarda
Sokaklar boş
Deli gibi yağan yağmurda
Üşüyor bedenim hasretinle
Çare yok şu gönlüme
Içimdeki sensizliğin
Hasretin bitiriyor beni
Gönlüm son demlerinde bir yaşlı gibi
Umutsuz, yıpranmış ve sessiz
Kalbim artık taşıyamıyor bu bedeni
Beynim kaldıramıyor bu kadar umutsuzca düşünmeyi
Sanki damarlarımda kan yerine hüzün dolanıyor
Herşeye umutsuzluk hakim sanki
Gözlerim ise bu hüznün seyircileri
Ön koltuktalar bir hüzün hikayesini izler gibi
Yazan: DincerDegre
Kısa Not: Şubatta yazdığım kesin…

Kar

Bu kalp hep sevdi birilerini
Ya karşılık bulamadı sevgisine
Ya da haince hançer sapladı birileri
Hiç umulmadık anlarda
Olurda bir gün Sorarlarsa
Bu adamın gözleri niye umutsuz bakıyor diye
Birini Sevdi ama karşılık bulamadı,
Karşılık bulsa da aldatıldı,
Dünyaya küstürdü bir kaç yosma dersiniz
Şimdi Dışarıda Kar Yağıyor Dostlar,
Bırakın Yağsın,
Benim Gönlüm Buz Tutalı Çok Oldu
Bırakın Gözyaşlarımda donsun
Yazan: DincerDegre
Kısa Not: Dışarıda kar yağıyordu, yalnızdım ve bu sözler geldi aklıma, bana da onları yazmak kaldı…

Gül’ün Ömrü

Gül ilk halinde açar,
Açtığında seni sevmeye başlar,
Daha sonra sonbahar gelir,
Sonbahar bana değil, Gül’e gelir.
Etrafında Kasırgalar döner,
Belli etmemeye çalışır.
Ama anlarsın yakında Yaprak dökümü olacağını,
ve gün gelir yapraklarını döker, sevgisi azalır,
Onu öyle görünce bi yere bırakırsın,
Mezarını ise onun için atan kalbine yaparsın.
Çekip Gidersin Sessizce,
Çünkü yaprakları gidince dikenleri kalır geriye,
Hala elinde tutmaya çalışırsan,
O dikenler birer Ok olup Batar Kalbine, Canını acıtır.
Yazan: DincerDegre
Kısa Not: Eski Sevgiliye…

Gözden Düşmek

Gözlerimden akan bu damlalar,
Gözyaşlarım değil,
Sende bulduğum güzelliklerdi,
Şimdi her bir gözyaşımda,
Hüznüm değil,
Sen Düşüyorsun Gözümden
Yazan: DincerDegre
Kısa Not: Gözümden Düşenlere…

Gönülçelen

Git Uzaklara, Terket Bu Şehri,
Elbet bir gün döneceksin
Geçtiğimiz yerlerden geçecek
Oturduğumuz bank’a oturacaksın
Hatırlayacaksın yaşadıklarımızı
Şimdi Git Uzaklara, Terket Bu Şehri,
Hatıralarını da beraberinde götür,
Bende kalan kalbini de,
Uzaklara sığın, Uzaklarda oyna
Başkalarını inandır masum yalanlarına
Gün olacak karşılaşacağız biryerlerde
Benim yanımda başka biri,
senin yanında başka biri,
O zaman kolayca geçebilecek misin yanımdan
Düşün bunu Gönülçelen…
Yazan: DincerDegre
Gece, Deniz ve Gökyüzü

Saat akşamüstü 9 mu desem 10 mu
Hava karanlık, Insan yok etrafta,
Mevsimlerden sonbahar,
Kalbimin en hüzünlü mevsimi,
Ben nerde miyim,
O güzel manzarayı görmek için Iskeledeyim
Görüyor musun denizin üzerindeki yakamozu
Gecenin karanlığında parlayan yıldızları
Rüzgarın o ince ama tiz sesini duyuyor musun
İşte O Anı var ya
Onu bir de sen yanımdayken,
Soğuktan donmamak için birbirimize sarıldığımız zaman görmek isterdim…
Yazan: DincerDegre
Kısa Not: Şiir üretkenliğimin olduğu bir dönemdeyim.

Bekliyorum

Kaybedilmiş bir oyunun oyuncularından biriyim
Hayatı sadece seyreden değil,
Aldanıp oynayan delinin tekiyim.
Her seferinde birşeyleri kaybettim,
Kendimi, Benliğimi yada sevdiklerimi
Ya benden alındı sevdiklerim,
yada ben uzaklaştırdım kendimden
Alışkanlıklarımı, aşklarımı, doğrularımı

Kaybettiğim her oyunda bir adam düşündüm,
Yüzünde yılların bıraktığı izlerin,
Kaybedişlerinin bedelinin açıkça seçildiği
Gözlerinin birşey söylemeyi bıraktığı
Vücudunun zamanın esen rüzgarına yenik düştüğü
O yaşlı ve bitkin benliği, gelecekteki beni
Kaybetmeyi öğrenmeden kazanamazsın hiçbirşeyi
Kaybettim, günlerce, aylarca hatta yıllarca
Düştüm, süründüm, hayat denen bu baskının altında
Şimdi Düşmek, sürünmek, ezilmek bile yakmıyor canımı
Kaybetmenin verdiği acının karşısında
Bir hükümlünün çıkacağı günü beklediği gibi
Kederli ama Umutla
Bir annenin çocuğunu kucağına alacağı günü beklediği gibi
Heyecanlı ama Endişeyle
Ucu bucağı görünmeyen yolda hiç geçmeyen otobüsü bekler gibi
Kaybetmeyi öğrenip kazanmaya başlamayı bekliyorum
Yazan: DincerDegre